W dawniejszych dokumentach także Olschowa, Olszowo, wieś kościelna. Nadaną
była w r. 1360 w dożywocie Stefanowi Gromassy, kanonikowi poznańskiemu przez
Przecława biskupa wrocławskiego.
Kościół parafialny pod wezwaniem św. Mikołaja jest dość stary. Erekcja Jana
Szyszkowskiego, sędziego ziemskiego kaliskiego nosi datę 11 lipca 1659 r. Napis
jednego z dzwonów nie zabranych w czasie wojny nosi datę 1619 r.
Do r. 1819 tworzyła sama Olszowa parafię. Wskutek rozgraniczenia W. Ks.
Poznańskiego i Królestwa Kongresowego oderwano od parafji wieruszowskiej:
Kuźnicę-Skakawę, Mirków, Nową Wieś (Teklinów), Podzamcze i Świbę i wcielono je
w r. 1821 do parafji Olszowskiej. W tym składzie parafia przetrwała z górą sto lat, aż
w r. 1922 utworzono z odłączonych od parafii Olszowskiej wsi: Podzamcze, Mirków,
Kuźnica Skakawska i Nowa Wieś (Teklinów) i Nawrotów osobną parafję z kościołem
św. Rocha w Podzamczu. Obecnie należy do parafji Olszowskiej Olszowa, Olszowa
Podgórna, Olszowa Podmiejska, Świba i Świbica liczące razem 1500 dusz. Kościół w
Olszowie mimo szczupłych rozmiarów należy do niewielu kościołów drewnianych
budowanych w formie krzyża. Naokoło kościoła rozkładają swe konary stare lipy i
wiązy, z których jeden naprzeciw głównej bramy kościoła liczący kilkaset lat należy
do najpiękniejszych drzew w powiecie kępińskim a może na kresach południowych
Wielkopolski w ogóle.
Najstarszym dokumentem w archiwum parafjalnem jest odpis dokumentu
fundacyjnego z r. 1659 przez Jana Szyszkowskiego i żonę jego Jadwigę z Zarembów.
Księgi kościelne sięgają do r. 1811. Dawniejsze bowiem spłonęły wraz z plebanją
wskutek pożaru w tymże roku. Odpusty obchodzi Olszowa następujące: M. B.
Bolesnej i św. Jadwigi. Proboszczem jest ks. Józef Jasik od r. 1925.
Włości Olszowy przechodziły kolejno w różne ręce. Pierwotnie po Olszowskich,
po których niema żadnych pamiątek, dzierżyli je, jak wynika z fundacji i pomników
nagrobnych, Osińscy, Siewierscy i Chrzanowscy.
W Olszowie przy linii demarkacyjnej stał „grenzschutz” od 17 lutego 1919 r.
Ustawione w Olszowie armaty przy dworze i młynie, ostrzeliwały nieraz polskie
pozycje w Myjomicach. W potyczkach padł żołnierz Polak, którego pochowano w
Olszowie, po roku wzięto ciało jego do rodzinnego miasta Ostrzeszowa i złożono w
wspólnym grobowcu powstańców.
21 czerwca 1919 r. o 12 w nocy internowali Niemcy właściciela dóbr p. Witolda
Daszkiewicza i kierownika szkoły p. Wybieralskiego i wywieźli ich jako
zakładników, razem z 17-oma innymi jeszcze, do Neuhammer za Żeganiem, skąd
powrócili dopiero 7 sierpnia 1919 r.
Jest tu dwuklasowa szkoła powszechna, uczą w niej; p. Adolf Bombol, kier. i p.
Zofja Pośladowa. Należą do niej: Olszowa wieś i 3 dwory.
Na cmentarzu koło kościoła fest dawny grobowiec, gdzie pochowany jest
właściciel Olszowy, Józef Chrzanowski, oficer wojsk polskich, ułan z pułku ,,dzieci
warszawskich”.
Gospodarstw jest 52 (1368 m. ziemi). Są 3 dwory: Olszowa dwór, 1200 m. ziemi,
właściciel p. Witold Daszkiewicz. Olszowa Górna, 700 m., właściciel p. Jan Paetzold,
Olszowa Podmiejska, 480 m., właściciel p. Franciszek Wunschik.
Jest tu Towarzystwo gimnastyczne „Sokół”, Towarzystwo Młodych Polek,
Młodzieży Męskiej, Robotników Katolickich i Kółko rolnicze.
W r. 1927 wydrenowano 260 hektarów.