Już w 17 wieku był tu kościół. Dekretem księcia biskupa Wrocławskiego Filipa
Schaffgotscha z 3 listopada 1791 został on oddzielony od Opatowa i utworzono tu
nową parafję. Kościół był drewniany w lichym stanie, przeto wybudowano nowy
kościół w latach 1869—70, za X. Mikołaja Gońskiego, proboszcza w Słupi. W r. 1869
rozebrano stary kościół, materjał sprzedano za 274 talary; drzewo i presbiterjum
kupił X,. Chiżyński i zbudował z niego kaplicę św. Wojciecha przy kościele w
Baranowie. Aktu założenia kamienia węgielnego dokonał X dziekan Korytkowski z
Trzcinicy 6 maja 1869 r. X. Goński polecił wmurować dokument spisany na
pergaminie następującej treści (w skróceniu):
„W Imię Trójcy Przenajświętszej:
W uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego, dnia 6-go maja 1869 za Papieża
Piusa IX., który w tymże roku 11-go kwietnia 50-letni jubileusz kapłaństwa obchodził
i Sobór powszechny na 8-go grudnia tegoż roku zapowiedział, za arcybiskupa
diecezjalnego Gnieźnieńskiego i Poznańskiego Mieczysława Halki Hrabiego
Ledóchowskiogo, za Komendarza miejscowego X. Mikołaja Gońskiego poświęcono
uroczyście i położono kamień węgielny pod kościół parafialny pod wezwaniem
Wszystkich Świętych. Ceremonii tej dopełnił X. Jan Korytkowski.
…Czasy w których się ten obrzęd odprawiał, były dla każdego narodu jakkolwiek
spokojne, przecież spokojne spokojem przed burzą — wojny się spodziewamy i
obawiamy — temu wtóruje narzekanie zewsząd na uciążliwość podatków z powodu
zbrojnego pokoju. My Polacy już od wieku blisko pod obcemi rządami wyczekujemy
wciąż zmiłowania Bożego We Wielkiem Księstwie Poznańskiem, gdzie mieszkamy,
Prusak nas zniemczyć usiłuje i broni swobodnego używania języka polskiego. W
Galicji Austrjak braci naszych próżnemi obietnicami łudzi. W Królestwie zaś i w
zabranych prowincjach: Litwie, Ukrainie, Podolu i Wołyniu Moskal najokrutniej
prześladuje braci naszych, wydzierając im wiarę i zdradą i gwałtem do schizmy
ciągnie. Jakkolwiek ciężki karniej niedoli i ucisku ciąży obecnie pad nieszczęśliwą
Ojczyzną naszą, przecież tą się w Bogu nadzieją krzepimy, że nie będzie ruszony ten
kamień węgielny z nad tej puszki, w której się dokument ten mieści, aż naród nasz
odzyszcze wolność i Ojczyznę – co daj Boże!”
Konsekracji dokonał X. biskup Likowski w r. 1912. Kościół jest pod wezwaniem
Wszystkich Świętych; posiada 4 ołtarze. We wielkim mieści się obraz Przemienienia
Pańskiego pędzla Stanisława Szembeka; w drugim obraz św. Józefa, w trzecim obraz
Wszystkich Świętych, w czwartym św. Antoniego, w którym mieści się także Grób P.
Jezusa; znajduje się on w kaplicy fundowanej przez Szembeków.
25 maja 1922 r. uderzył piorun we wieżę i uszkodził sufit w kościele. Rok później
ogrodzono cmentarz grzebalny. Staraniem X. prob. Nowickiego postawiono tamże
kaplicę cmentarną. Odbywają się tu 3 odpusty, i to: w ostatnie 3 dni przed Popielcem
40-sto godzinne nabożeństwo, w niedzielę po 6-tyns sierpniu Przemienienie Pańskie,
na który przybywają pielgrzymki z Podzamcza i Donaborowa, a od dwóch lat z
Lasków. Parafianie tutejsi udawają się corocznie z pielgrzymką do Donaborowa na
uroczystość św. Rocha, i do Grębanina na odpust Narodzenia N. P. M., a od czasu
odzyskania niepodległości Ojczyzny spieszą na odpust Wniebowzięcia N. P. do
Lasków.
Do parafii należą: Słupia, Zmyślona Słupska, Kuźnica Słupska, Piaski, Młynarka,
Albertów i Albertów cegielnia.
Plebanja stara była wskutek wilgoci niezdrowa. Dlatego darował hr. Teodor
Mańkowski na probostwo tak zwany bazar, zbudowany w r. 1912. W domu tym
zamieszkał proboszcz miejscowy w r. 1926.
Pracowali w Słupi w ostatnich dziesiątkach lat: X. Antonin Krakowski do 1842 r.
X., Józef Rudnicki do r. 1864, X Bolesław Antoniewicz do r. 1865, X. Mikołaj Goński
do r. 1898, X Ludwik Lange do 1902 r., X Edward Sucharski do r. 1910, X Walenty
Nowicki od 1. 4. 1910 r. do dziś.
Istnieje tu Kółko Śpiewackie, Kółko rolnicze, które obchodziło w r. 1912, 25 letni
jubileusz założenia i Towarzystwo Młodzieży. W r. 1867 posiadała Słupia 26
półrolników, 30 zagrodników. Na granicy Janków są dwie rzeczki: Samica i
Niesobica. Jest tu trzyklasowa szkoła, zbudowana 1883 r.: 3 siły nauczycielskie pp.
Buchta Antoni, Buchtowa Marja i Sobolewska Julja. Istnieje tu dalej cegielnia parowa,
gorzelnia, piekarnia parowa, 3 składy koloni, 2 rzeźnictwa, 85 gospodarstw (2500 m.
ziemi), dwór posiada 2000 m. ziemi, 700 m. lasu, 100 m. łąki (obecnie w dzierżawie).